Met verdriet hebben wij afscheid moeten nemen van ons erelid Ed Schellekens.
Tegelijkertijd zijn we dankbaar dat Ed kort voor zijn overlijden nog de waardering heeft gekregen die hij zo verdiende. Tijdens de Algemene Ledenvergadering werd hij benoemd tot erelid van onze vereniging. Een benoeming die hem zichtbaar raakte. Niet vanwege de titel zelf, maar omdat deze vanuit de leden kwam. Vanuit de mensen met wie hij jarenlang muziek heeft gemaakt. Zijn vereniging. Zijn vrienden.
De afgelopen periode hebben wij gezien hoe Ed steeds zieker werd. Het was moeilijk om te zien hoe iemand die zoveel voor onze vereniging heeft betekend langzaam steeds meer moest loslaten. Juist daarom zijn we blij dat we hem nog hebben kunnen laten weten hoeveel waardering en genegenheid er binnen onze vereniging voor hem is.
Kort voor zijn overlijden sprak Ed nog met grote warmte over de vereniging. Over alles wat de vereniging hem had gebracht, maar vooral over de mensen. “Wij hebben ontzettend veel plezier gehad. Echt. Het zijn echte vrienden. En ook als het moeilijk werd, zijn we niet weggelopen. We zijn bij elkaar gebleven.”
Die woorden zeggen misschien wel alles over hoe Ed naar onze vereniging keek.
Met zijn ideeën, energie en enthousiasme heeft Ed de slagwerkgroep jarenlang mee vormgegeven. Hij bracht vernieuwing en durfde verder te kijken dan de gebaande paden. Onder zijn aanjagende invloed groeide de groep uit tot een hechte club waarin muzikanten samen uitdagingen aangingen, buiten hun comfortzone stapten en werkten aan producties die veel verder gingen dan alleen muziek maken.
Grote shows als Big Apple Beats, Circus Percussionata, Bye Bye Britain, Percussion Meets Art, Percussion and Voices en Deja Vu staan veel mensen nog helder voor de geest. Niet alleen vanwege wat er op het podium gebeurde, maar ook vanwege alles wat daarachter ontstond. Samen bouwen, repeteren, organiseren, problemen oplossen en toewerken naar iets waar iedereen trots op kon zijn. Juist daarin wist Ed mensen met elkaar te verbinden.
In de periode dat Ed in het verpleeghuis verbleef, werd vanuit de vereniging een lied voor hem gemaakt. Een lied waarin veel terugkomt van wie Ed was en wat hij voor de slagwerkgroep heeft betekend. Misschien wel het mooist verwoord in de regel: “Jij hebt met passie de basis gelegd, dus de show gaat door in de maat van Ed.”
Dat is precies wat blijft.
Bedankt voor alles wat je ons hebt gegeven.
We gaan je missen.
